فلامنکو در مقابل دوربین های سینما (قسمت آخر)

از سال 1980 به بعد سینمای فلامنکو با کارلوس سائورا شناخته می شود. البته در این زمینه فیلم های دیگری توسط سایر کارگردانان نیز تولید و انتشار یافت، اما تمامی این آثار در سایه هنر برجسته کارلوس سائورا قرار گرفته اند.از  Bodas de sangre (1981) تا Iberia  (2005) سائورا در سرتاسر لحظه های سینمای فلامنکو حضوری موثر داشته و همین عامل باعث گردید تا به حال سائورا  فراموش نشود و روز به روز به موفقیت های بیشتری هم دست یابد.

در سال 1980 کارلوس سائورا با حضوری قدرتمند خود را در سینمای فلامنکو مطرح کرد. او در ابتدای راه شروع به استفاده از موسیقی فلامنکو در فیلم هایش نمود. اندکی بعد او رقص فلامنکو را به عنوان عنصری روایی برای نشان دادن احساسات در داستان فیلم های خویش استفاده نمود، ("El Amor Brujo" و "Salomé" ) از این زمان به بعد فیلم های وی کم کم رنگ و بوی دیگری به خود می گرفت و بیشتر عناصر فیلم حول محور فلامنکو می چرخید. این دهه برای سائورا کارگردان فیلم هایی چون "Bodas de Sangre" (1981)، "Carmen" (1983) و "El Amor Brujo" (1986) که در همه آنها Antonio Gades و Cristina Hoyos به عنوان پیش کسوتان و José Mercé ، El Güito ، Laura del Sol ،  Paco de Lucía ، Enrique Ortega و Antonio Solera به عنوان هنرمندان این سه گانه ها حضور داشتند را به ارمغان آورد.

 درسال 1990 کارلوس سائورا دوباره لنز دوربین خود را به سوی فلامنکو سوق داد. "Sevillanas" (1992) و "Flamenco" (1995) دو فیلم وی در این برهه زمانی بودند. فیلم اول در واقع همانند کاتالوگی از اقسام رشته های هنری فلامنکو چون زندگی کولی ها، اجرای گیتار، هنر کلاسیک و... بود. در این فیلم نمایندگان برجسته هنر فلامنکو در خوانندگی، رقص و نوازندگی چون; Merche Esmeralda ،  Matilde Cora و Manuela Carrasco ، Manolo Sanlúcar ، , Paco de Lucía و Tomatito ، Rocío Jurado ، Camarón و Lola Flores حضور به هم رسانیدند و این حضور بر اعتبار این فیلم بیش از پیش افزود.

 فیلم Flamenco نیز کاتالوگ یا ویترینی از بهترین هنرمندان نسل ها و سبک های مختلف بود، بیش از یکصد شخصیت برجسته از آواز فلامنکو، نوازندگی گیتار و رقص های فلامنکو در ایستگاه راه آهن قدیمی به دور هم جمع شده و در آن راوی به ریشه های فلامنکو و معرفی پالوهای آن می پردازد. در واقع بسیاری این فیلم را ادای احترامی به هنر فلامنکو می دانند. در سال 1990 Vicente Escrivá کارگردانی نگارش جدیدی از فیلم Los Tarantos ساخته Rovira Beleta را تحت عنوان Montoyas y Tarantos را که Cristina Hoyos و Antonio Canales در آن ایفای نقش می کردند را شروع کرد. اما Dominique Abel فیلمی با نام "Agujetas Cantaor" (1999) که در آن تنها به خوانندگی فلامنکو می پرداخت را کارگردانی نمود و Mike Figgis نیز با ساخت Flamenco Women و با حضور Eva la Yerbabuena و Sara Baras  خود را به عرصه هنر سینمای فلامنکو معرفی نمود. فیلم های این دو کارگردان با استقبال خوبی به روی پردهای سینماها رفت و موفقیت هایی را نیز نصیب کارگردانان خود نمود. اما در این چند سال آغازین قرن 21 حفظ منافع فلامنکو در سینما رو به کاهش رفته است. این مطلبی است که بسیاری از کارشناسان فلامنکو بر روی آن اتفاق نظر دارند و بیشتر فیلم های سینمای فلامنکو حول محو معرفی زندگی مستند اشخاص می گردد تا هنر فلامنکو.

 در سال 2000 فیلم Vengo که Antonio Canales به عنوان بازیگر اصلی آن ایفای نقش کرد و همچنین حضور Tomatito و La Paquera de Jerez آغاز نقطه مناسبی برای قرن 21 محسوب می شد تولید گردید. رقصنده فلامنکو Joaquín Cortés نیز شروع به تهیه فیلمی با نام Gitano نمود که در آن Tomatito، Montsé Cortés، Antonio Carmona Juan و Pepe Habichuela، , Navajita Plat Azúcar Moreno حضور داشتند. در طول این مدت، سائورا نیز سینمای فلامنکو را رها نکرده و با ارائه فیلم Salomé که Aída Gómez نقش اصلی آن را بر عهده داشت حضور خود را به همگان مجداً اعلام نمود. در سال 2005 نیز وی فیلم Iberia که الهام گرفته از Iberia اثر نوازنده و آهنگساز چیره دست Isaac Albéniz است را به روی پرده برد. در این فیلم Sara Baras، Manolo Sanlúcar، Antonio Canales حضور یافتند.

 همچنین در سال 2005 فیلم Herencia flamenca که مستندی در رابطه با گروه کتاما است و فیلم Habichuela family که مربوط به بررسی سه نسل خانواده هاپیچوئلا (گذشته، حال، آینده) اختصاص دارد نیز به علاقه مندان عرضه شد. اما Farruco نیز به عنوان یکی از جوانترین اعضای این زنجیره فلامنکو در سینما که دارای پشتوانه سنتی زیادی در هنر فلامنکو می باشد با حضور در فیلم El Triunfo همه را مجذوب خود نمود. او در این فیلم نقش جوانی را بازی می کند که عاشق موسیقی است و آرزوی یادگیری آن را دارد. از دیگر پروژهای اخیر می توان به فیلم افسانه کامارون یاد کرد که در به تصویر کشیدن زندگی هنری کامارون موفقیت های خوبی را کسب نمود. جیمی چاواری (Jamie chavarri ) کارگردان این فیلم با به تصویر کشیدن زندگی کامارون این خواننده افسانه ایی فلامنکو، اعتبار قابل ملاحظه ایی را برای خود کسب نمود، چرا که بسیاری معتقد بودند زندگی هنری کامارون را نمی توان به تصویر کشید اما این کارگردان خلاف آن را اثبات کرد. این اولین فیلم در ارتباط با زندگی اسطوره فلامنکو بود که هنرمندانی بزرگ با همراهی کارگردان بزرگ خود به ضبط آن پرداختند. در واقع این فیلم سندی است در مورد زندگی و کار هنرمندی بی همتا که بر پرده سینما رفت و با استقبال بی نظیری هم روبرو شد. هنرمندان جوان این فیلم اسکار جائنادار (Oscar jaenadar) و ورونیکا سانچز  (veronica sanchez)از برجسته ترین نقش های عمر هنری خود را بازی کردند. لازم به ذکر است که کارگردان این فیلم از همکاری پاکو د لوسیا کمال تشکر را دارد و می گوید: فیلم نامه را برای پاکو فرستادم و وقتی او آن را خواند با من تماس گرفت و قرار ملاقاتی با هم گذاشتیم و در این راه پاکو کمک شایانی به ما کرد. در هر صورت این فیلم نیز یکی از فیلم های موفق سینمای فلامنکو در سال ها اخیر محسوب می شود.

 Enrique Morente نیز در این عرصه هنر بی نصیب نماند و فیلم Morente sueña la Alhambra که فیلم مستندی از زندگی این خواننده مطرح است در به تصویر کشیدن توانایی های انریکه مورنته موفقیت های خوبی را کسب نموده است. در این فیلم Juan Habichuela و دختر انریکه مورنته یعنی Estrella Morente ، همچنین Israel Galván و Blanca Lí نیز حضور موفقی داشتند. اما در سال های اخیر گرچه حجم وسیعی از فیلم های عرصه فلامنکو به مستند هنرمندان فلامنکو اختصاص یافته و بیشتر زوایای پنهان زندگی آنان را که برای مخاطب جذابیت بیشتری دارد را به تصویر می کشد، اما حضور کارگردانان برجسته سینمای اسپانیا برای به تصویر کشیدن این هنر، امید آن را در ذهن تداعی می کند که در آینده ایی نزدیک سینمای فلامنکو موفقیت های چشمگیری را در عرصه سینمایی جهان برای خود کسب نماید.

گالری تصاویر این مقاله...

تاریخ: ۱۳۸۸/۱۰/۷

مترجم: میثم امینی زاده

مطالب مرتبط: فلامنکو در مقابل دوربین های سینما( قسمت اول) و (قسمت دوم)

منبع: اسپانیا فلامنکو