آنتونیو پرز

 

آنتونیو پرز متولد 1839 در سویل. نوازنده ای که قسمت های بسیاری از زندگی او خصوصاً تاریخ مرگش در ابهام همیشگی ماند. در سویل، شهر هنر فلامنکو دیده به جهان گشود. آنتونیوی جوان به همراه دوست صمیمی خود ال مائسترو پاتینیو  (El Maestro Patiño) در اکثر کافه های سویا به نواختن گیتار مشغول شد، اما پاتق اصلی آنها کافه Burrero بود، جایی که وی بسیاری از هنرمندان را در آنجا همراهی کرد.  

ریوخا(Rioja ) و کانه ته (Cañete) معتقدند: با توجه به نزدیکی و صمیمیت آنتونیو پرز و پاتینو، به جرات می توان گفت که آن دو شخصیتی متشابه داشتند و در کارهای خود تاثیر بسیار زیادی از هم می گرفتند. در هر صورت واقعیت این است که این دو شخصیت با هم به مدرسه فلامنکو راه پیدا کردند و آموزش موسیقی را در کنار هم تجربه کردند. این خود می توانست عامل اصلی نزدیکی آنها با هم شود، اما پس از مدتی آنتونیو پرز از فعالیت در قهوه خانه ها سرباز زد و به تشکیل گروه بزرگی متشکل از هنرمندان حرفه ای روی آورد، گروهی که چند تن از اعضای آن را از شاگردان خود آنتونیو تشکیل می دادند. به گفته فرناندو ال دتریانا(Fernando el de Triana) آنتونیو پرز همراهی کننده خوبی برای خوانندگی و نوازنده فوق العاده ای برای رقصندگان محسوب می شد. وی عادت داشت که در پایان اجراهای خود زمانی که رقصنده در اوج کار خود قرار داشت از جایش برمی خاست و روی سن پشت سر رقصنده به صورت ایستاده به نوازندگی می پرداخت او در این کار چنان تبحری از خود نشان می داد که تعجب همگان را به سوی خود بر می انگیخت.

 

 

 

تاریخ: ۱۳۸۸/۵/۲۳

مترجم: میثم امینی زاده

منبع: دنیای فلامنکو